Na het sporten was het tijd voor iets waar niemand over klaagde: samen Griekse wraps eten in de kantine. Ondertussen werd er af en toe ook nog even naar het Nederlands elftal gekeken.
Denken in kansen (en stiekem dromen van Ahoy)
Om 21.15 uur trapte Richard Mafficioli af met een korte presentatie met als thema: Denken in kansen!
Met een fragment uit Cool Runnings , het eerste Jamaicaanse bobsleeteam dat droomde van de Olympische Spelen, werd de boodschap snel duidelijk: durf te dromen. Stel dat je als team het doel hebt om in 2035 in Ahoy te staan met Dunas. Klinkt groot? Mooi! Dan begint het nu, door jezelf uit te dagen en alles uit jezelf én het team te halen.
De spelers schreven hun eigen kwaliteiten op en kregen ook kwaliteiten terug van teamgenoten en trainers. Supertof om te zien hoe respectvol en positief iedereen hiermee omging. Geen bullshit, geen lacherigheid, maar echte waardering.
Ook werd samen bepaald wie in het komende veldseizoen de aanvoerder wordt. Mooi moment, want diegene durfde zich kwetsbaar op te stellen: spannend, ik moet nog veel leren, maar wil het wél heel graag proberen. Wie dat is? Kom gewoon kijken bij de eerstvolgende wedstrijd van de U15, dan zie je het vanzelf
Escape room: samenwerken of vast blijven zitten
Na het serieuze deel was het tijd voor actie. Richard had een escape room uitgezet. De spelers zaten “vast” en konden zichzelf alleen bevrijden door samen te werken, sleutels vrij te spelen en puzzels op te lossen.
De aanvoerder mocht hierbij de leiding nemen… of was het toch vooral lijden?
Door puzzels, schermopdrachten en teamwork werden houten staafjes verdiend, totdat uiteindelijk de kluis gekraakt kon worden. Binnenin: chocoladerepen!
Maar toen kwam de twist. Gedurende de hele avond was er iemand die opvallend vaak verkeerde antwoorden gaf en net iets te enthousiast was met saboteren. De vraag: Wie is de Mol?
Vrijwel iedereen wees dezelfde kant op… en ja hoor: Jante bleek inderdaad de mol. Missie geslaagd.
Slapen? Dat was het idee…
Na het programma werden de luchtbedden uitgerold, de slaapoutfits aangetrokken en een film aangezet. De concentratie hield het exact 30 minuten vol. Met suikerspiegels op standje “raketlancering” moest er iets anders gebeuren.
Oplossing: karaoke.
The Voice of Holland? Kansloos. Wat een zangtalent. Wat een volume. Wat een enthousiasme. Hits werden luidkeels meegezongen, soms herkenbaar, soms… minder.
Uiteindelijk werd het toch rustig. Manou was de eerste die sliep, al volgden er snel meer. Hoewel: sommige lagen vooral heel stil zonder daadwerkelijk te slapen of zaten stilletjes filmpjes met elkaar te bekijken.
Zaterdagochtend & strijd in Leiden
Na het ontbijt vertrokken we richting Leiden voor een oefenwedstrijd. Onderweg nog even gestopt voor wat misselijke teamleden. Oorzaak? Te veel snoep? Te weinig slaap? Wagenziek? Waarschijnlijk gewoon alles tegelijk.
De oefenwedstrijd tegen Danaïden was niet de beste van het seizoen, maar er werd hard gewerkt en goed gestreden. De aanvoerder nam de ploeg mee en ook al werd er aan het einde nog even een speler van de tegenpartij geleend, de U15 werd zeker niet weggespeeld door een team waar zelfs RTC-spelers tussen stonden. Dit belooft veel voor de competitie.
Conclusie: Een geslaagd trainingsweekend!
Na thuiskomst was het snel gebeurd. Bank. Bed. Ogen dicht. Dank aan iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt: trainers, begeleiding, ouders en natuurlijk de geweldige U15 zelf. Op naar een top veldseizoen!
